De oorlog tegen plastic lichamen

Hoe vermijden wij dat ons lichaam langzamerhand transformeert tot plastic, als wij deze oorlog zelf creëren.

Synopsis

De plasticsoep, een term die tegenwoordig in veel gesprekken voor komt. De catastrofale gevolgen van plastic in de zee kennen wij allemaal, maar hoe zit het met al het plastic dat wij binnen krijgen en op ons lichaam dragen? Na een artikel gelezen te hebben betreft de hoeveel plastic dat werd terug gevonden in menselijke ontlasting besloot ik mij hierop te focussen. Ik vond het schokkend dat ik en naar mijn mening toen vele andere hier niks over wisten, terwijl het zo’n grote invloed heeft op de maatschappij. Ik stelde dan ook voor mijzelf de volgende vraag op: Hoe kan ik mensen confronteren en bewuster maken betreft de hoeveelheid plastic waarmee ons lichaam in aanraking komt.

Na de hand van de bovenstaande vraag heb ik mijn concept ontwikkeld. Deze heb ik uitgebeeld d.m.v. een foto reeks met toepassende informatie.

Definitie, context & scope

Aan het begin van deze seminar onderzocht ik hoe plasticgebruik beïnvloed wordt door de omgeving. Echter ontdekte ik een veel interessanter onderwerp. Een artikel over wetenschappers die negen soorten plastic tegenkwamen in de menselijke ontlasting  (Speksnijder, 2018). Daarnaast bestaat kleding tegenwoordig uit 63% synthetische stoffen of mixen van natuurlijke en synthetische vezels (Plastic Soup Foundation, 2018). Buiten dat wij plastic in ons lichaam hebben, hebben de meeste van ons het ook nog eens op ons lichaam (Goed voor de Wereld, z.d.).

Na het lezen van deze artikelen besloot ik dat ik mensen wilde confronteren met deze realiteiten en ze bewuster te maken van de situatie.

Het is tegenwoordig bijna niet meer denkbaar dat duurzaamheid niet wordt meegenomen in een ontwerp of binnen bedrijven. We willen allemaal laten zien dat wij bezig zijn met het milieu, maar bijna niemand is bezig met het milieu van ons eigen lichaam.

Het onderzoek van deze seminar is gestuurd aan de hand van de volgende hoofdvraag:

“Hoe kan ik mensen confronteren en bewuster maken betreft de hoeveelheid plastic waarmee ons lichaam in aanraking komt.”

Om meer diepgang te krijgen stelde ik de volgende deelvragen op:

  • Hoe kan ik d.m.v. fotografie en minimalistische informatie bewustwording creëren?
  • Hoe kan ik d.m.v. fotografie intensiteit over brengen?
  • Welke medium sluit het beste aan bij mijn fotografie (posters, boekje)?

Best practice

Tijdens mijn onderzoek bleef het woord intens steeds naar boven komen. Toen ik dacht aan intense foto’s, schoot mijn gedachten meteen naar Low-Key fotografie. Om voor mij te verduidelijken hoe ik deze Low-Key techniek kon toepassen, voerde ik een best-practice onderzoek uit. Na meerdere fotografen onderzocht te hebben, bleven er twee mij sterk bij, Romina Ressia en Hendrik Kersten. Beide fotografen hadden onwijs sterk en intens beeld. Er hing bijna spanning in de lucht bij het zien van de foto’s. Het viel mij op dat beide materiaal gebruikte wat extreem uit de foto sprong.

   
(Ressia, z.d.)

   
(Kersten, z.d.)

Most relevant knowledge

Ik heb zelf altijd een passie gehad voor fotografie en wist hier dan ook al het één en ander van. Daar in tegen was Low-Key fotografie nieuw voor mij. Ik vond het zelf een onwijs interessante manier van fotografie, maar wat voor gevoel geeft dit soort fotografie aan anderen? Ik vroeg het een aantal mensen. Hier onder staan drie van de reacties na het zien van een Low-Key foto. Hier na kregen zij de uitleg van mijn onderwerp.

“Je kunt met Low-Key fotografie zo’n spanning overbrengen. De manier waarop je gebruik maakt van je attributen en licht kan voor zo veel verschillende emoties zorgen. Kijk het zal geen zacht en liefig plaatje worden. Het is intens, er hang spanning.”
(Beerlagen, 2019)  fotograaf
“Ik had zelf nooit van de techniek gehoord, maar het ziet er wel spannend uit vind ik, omdat je ook niet alles op de foto even goed ziet. Het is een beetje duister haha.”
(Wachtmeester, 2019)
“Ik vind het wel heel uniek. Je kunt met zo’n foto wel echt een boodschap overbrengen. Het pakt wel mijn aandacht ja.”
(Boogaarts, 2019)

Na het horen van deze reacties was ik nog geïnteresseerde in Low-Key fotografie. Naast het gevoel wat anderen bij de fotostijl krijgen, was het belangrijk om mij te verdiepen waar ik op moest letten bij het maken van deze foto’s. Zo ondervond ik dat het belangrijk was om zo min mogelijk licht op de achtergrond te laten vallen. Het is belangrijk om alleen de lichtaccenten op de foto te krijgen. Dit werkt het best door licht te gebruiken dat van achter of van de zijkant schijnt. De contrasten bij Low-Key fotografie zijn vaak groot. Verdere tips die ik tegen kwam was het mooi beeld oplevert als je model donkere kleding draagt, de achtergrond egaal is en dat de nadruk op het model lig. (Zoom, 2017) (Rhijnsburger , 2018)

Relevantie

Mijn onderwerp past goed binnen deze seminar. Ik ontwikkel mij als cmd’er  op verschillende manier door meerdere methodes en technieken, zoals fotografie, storytelling, onderzoek. Daarnaast wordt er een onderwerp aangekaart dat wereldwijd van belang is. Plastic is nou eenmaal een probleem, maar er hangt nog zo veel onwetendheid omheen. Het is dan ook onwijs belangrijk om bewustwording te creëren.

Methode en aanpak

Naast desk research deed ik uitgebreid inspiratieonderzoek en experimenteerde ik met verschillende mediums en technieken. Ik raakte vrij vroeg in het proces geïnspireerd door een fotoboek wat ik thuis heb liggen. Ik vind het foto’s met een verhaal bekijken in een boek altijd een onwijs krachtig medium, maar misschien waren mijn foto’s met een bordje informatie al sterk genoeg.

Toegepaste methodes tijdens deze seminar zijn: desk research, best-practice onderzoek, sketching, peer-review, concepting en pitching.

Feedback & Sketching

Het begin van het proces was vrij subtiel. Er werd nog vrij matig gebruik gemaakt van plastic en de boodschap was wel helder, maar kon naar mijn mening en die van Sophie Rust een stuk sterker.

Bij latere foto’s probeerde ik andere soorten plastic toe te passen en te experimenteren met fotobewerking in Photoshop op advies van Sophie Rust en Leanne Wijnsma (Rust, 2019) (Wijnsma, 2019). Zo probeerde ik bijvoorbeeld een duister rookeffect toe te voegen. Hier onder staan de onbewerkte en de bewerkte variant weergegeven. Na de bewerking vond ik dat het de intensheid uit de foto haalde en het niet meer op Low-Key fotografie leek.

Echter vond Sophie Rust dat de boodschap nog steeds een stuk sterker kon verbeeld worden. “ Misschien moet je wel 100 flessen om haar lichaam binden.” (Rust, 2019) In de pitch voor de klas kreeg ik de feedback dat het misschien wel interessant was als je het gezicht niet kon zien of misschien zelf wel een zak over het hoofd te doen (Dost, 2019).

Leidend door dit advies maakte ik een nieuwe foto collectie met een ander model. Ik probeerde andere poses en gebruik te maken van meer plastic.

Achteraf bleek dat de foto’s van deze shoot een dubbele boodschap over bracht. Ik kreeg de feedback om plastic flessen te vertonen als wapens. Op deze manier zou het duidelijk naar voren komen dat het echt een plastic oorlog is. (Rust, 2019)


 

Na de feedback besloot ik met meer plastic te experimenteren en extremere poses.

Concepting

Aan het begin was ik overtuigd dat een fotoboek maken de beste overdracht had, omdat je het dan ook echt in je handen hebt. Echter bleek uit feedback van peers bleek anders. De fotocollectie is sterk genoeg op zichzelf met daarbij informatie. Je geeft de mensen dan ook meer de mogelijkheid om de foto’s goed te observeren en analyseren. Hier onder staat eerst het boek weergegeven. Later staat de definitief gekozen fotoreeks. De informatie die in het boek staat wil ik wel met bordjes bij mijn fotoreeks hebben samen met de titel “De oorlog tegen plastic lichamen”.

 

Definitieve fotoreeks

De foto’s variëren in formaat. Hierdoor zal de aandacht van de kijker beter blijven hangen, omdat geen enkele foto het zelfde is.

Pitching

Om duidelijk te krijgen wat mijn werk over bracht op anderen pitchte ik mijn werk voor de klas, voor de docenten of voor medestudenten. De feedback die ik hier uithaalde, heb ik zo veel mogelijk toegepast in mijn concept.

Conclusie en Reflectie

Als ik terug kijk op Seminar ben ik erg tevreden. Ik heb geleerd te werken in programma’s waar ik geen ervaring mee heb. Zo heb ik leren werken met Indesign, photoshop en lightroom. Daarnaast heb ik met materiaal leren experimenteren. Zo heb ik bijvoorbeeld plastic proberen te smelten op papier. Als fotograaf heb ik mijzelf een stuk verder ontwikkeld.

Met andere woorden, als ik terugblik dan heb ik een hoop geleerd.  Het proces liep niet altijd even soepel, maar heeft mij wel een hoop energie gegeven.

Advies

Als ik dit project nog een keer zou mogen doen, zou ik meer interviews willen doen. Door interviews te houden kun je sneller meer diepgang krijgen. Mijn project had een moeilijke start en interviews had dit kunnen versoepelen.

Bronnen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *