Psycho woman

“Hoe kan ik als schrijver voor empathie zorgen voor de ‘slechterik’?”

Inlevingsvermogen is een belangrijke waarde voor mij. Het zorgt ervoor dat je openstaat voor andere denkmogelijkheden en je voelt de ander beter aan. Er bestaat ook een groep die hier niet of nauwelijks toe in staat is en dat zijn psychopaten. Voor ons is het wel mogelijk om empathie te voelen voor de psychopaat maar hoe komt dat? Ik kijk zelf graag naar films en series die deze groep mensen bevatten en daarom vraag ik mij af welke elementen ervoor zorgen dat ik begrijp waar deze personage doorheen gaat of dat ik zijn gedrag “goedkeur”?

 In de reis van mijn seminar ga ik onderzoeken hoe een psychopaat in elkaar zit en wat zijn beweegredenen zijn. Dit wil ik gaan vergelijken met het beeld wat wij hebben door films en series en of dit realistisch is. Ik wil daarom gaan onderzoeken wat ervoor nodig is om empathie te krijgen voor de psychopaat en dit zelf gaan maken.

Onderbouwing

Door een gesprek met Maartje kwam ik op het onderwerp onbegrip. Met name onbegrip voor depressiviteit. Ik als buitenstaander kan niet begrijpen waarom iemand in een negatieve spiraal zou blijven zitten en ik wilde dat gaan uitzoeken; is onbegrip een keuze en in hoeverre heeft inlevingsvermogen heeft te maken met onbegrip?

In mijn onderzoek heb ik gekozen voor een groep die dit niet heeft. Ik heb hiervoor gekozen omdat ik het zelf wel heb en daarom nieuwsgierig ben naar de andere kant. In mijn onderzoek naar deze groep, de psychopaten, kwam ik tot een conclusie dat ikzelf wel in staat ben om empathie te hebben voor hen. Wetende dat het andersom zo goed als niet mogelijk is. Hoe komt dit en welke factoren zorgen ervoor dat ik dit gevoel wel heb? Al jarenlang kijk ik graag naar films en series die over deze groep gaan en ik heb altijd mee kunnen leven met deze psychopaten. Nu wil ik begrijpen hoe dat komt. Door middel van het terugkijken van pilot afleveringen en films ben ik voor mijzelf nagegaan welke elementen ervoor hebben gezorgd dat ik begrijp wat de psychopaat doet wat hij doet. Het narratief van de psychopaat is voor mij van groot belang om te begrijpen waarom. De achtergrond van de psychopaat heeft bij mij voor de meeste empathie gezorgd, je begrijpt het opeens en je keurt het gedrag als het ware goed en staat aan de kant van de psychopaat. Het is mij ook opgevallen dat de verhalen die ik bekeek, veel over mannen gaan. Daarom ben ik een onderzoek gestart naar psychopaten en de verschillen tussen mannelijke en vrouwelijk psychopaten. De reden waarom vrouwen niet snel gediagnostiseerd worden met psychopathie, is omdat de instrumenten die gebruikt worden om dit te meten, gebaseerd zijn op onderzoeken naar mannen. Het gaat mij er niet om dat vrouwen met psychopathie niet erkend of onderschat worden, maar ik vind het wel een belangrijke bevinding dat ik wil meenemen in mijn proces.

Het verhaal dat ik wil gaan schrijven gaat over een psychopathische vrouw. Ik heb hiervoor gekozen omdat door het onderzoek, ik van mening ben geworden dat de (psychopathische) mannen (onterecht) de media domineren. Er zijn namelijk ook psychopathische vrouwen en daarom staat in mijn verhaal de psychopathische vrouw centraal. Door het narratief van deze vrouw, wil ik ervoor zorgen dat de lezer/kijker empathie krijgt en haar gaan begrijpen. Dit wil ik gaan doen door middel van goed gebruik te maken van typische kenmerken van een secundaire psychopaat. De lezer/kijker meenemen in haar verleden wat uitleg geeft voor haar gedrag.

Als ontwerper/schrijver wil ik begrijpen hoe empathie wordt gecreëerd in media zodat ik dit later in mijn werk kan toepassen. Ik wil de nodige elementen kunnen inzetten die ervoor zorgen dat de kijker/lezer begrijpt waarom iets of iemand een bepaalde handeling doet. Nu wil ik deze elementen proberen in te zetten door middel van het schrijven van verhaal, dit verwerken in een script en uiteindelijk in audiovisueel. Dit ga ik in een pitch presentatie samenstellen, om het uiteindelijk voor een mediabedrijf te kunnen presenteren

Proces

Onbegrip en ergens onbegrip voor hebben. Dit begon omdat ik geen begrip heb voor depressiviteit. Ik zou het wel willen maar ik kan er niet met mijn hoofd bij komen. Een belangrijke vraag was voor mij toen: is onbegrip een keuze? Over dit onderwerp was niet zo veel te vinden. In ieder geval niet over de kant van degene die ergens onbegrip voor heeft. Voor degene die zich onbegrepen voelt is er heel erg veel te vinden.

Ik wilde graag het antwoord op mijn vraag zien te achterhalen met relevante discussies waar op dit moment veel onbegrip in wordt getoond door verschillende partijen.

De informatie die ik had verzameld had ik verwerkt in mijn research proposal en gaf hier een pitch over. Uit de pitch kwam dat ik het moest gaan versimpelen. Dennis gaf zijn mening en zei dat onbegrip een gevoel is en niet een keuze. Hij gaf ook aan dat ik moest gaan kijken naar het onderwerp inlevingsvermogen en empathie. Die twee onderwerpen hebben namelijk ook met onbegrip te maken.

Mijn gedachte bleef hangen bij inlevingsvermogen en empathie. Inlevingsvermogen is namelijk een waarde van mij en daarom wilde ik hier mee doorgaan. Ik heb onderzocht wat ze inhielden en ook hier vond ik de kant interessant waar er geen inlevingsvermogen en/of empathie is. Hierdoor kwam ik uit op psychopaten. Dit was voor mij weer een houvast omdat ik graag naar films en series kijk over psychopaten. Om dit weer te samen te brengen met inlevingsvermogen en empathie bedacht ik mij dat wij als kijker vaak wel empathie krijgen voor de personage met psychopathie maar andersom zijn psychopaten niet of nauwelijks in staat om empathie te tonen. Daarom werd een belangrijke vraag voor mij: Hoe kan je als schrijver/regisseur er voor zorgen dat de lezer/kijker empathie krijgt voor de psychopaat?

Deze vraag ben ik niet direct gaan uitzoeken. Eerst ben ik voor mijzelf gaan onderzoeken (Deskresearch psychopaten) wat een psychopaat is om zo een beter beeld te krijgen. Hoe wordt je een psychopaat, wat zijn de kenmerken en kan je er één herkennen puur op uiterlijk. Een belangrijk punt vond ik dat in de kinderfase de gewetensfunctie ontwikkeld en dat die functie belangrijk is of je een psychopaat bent of niet. Zo kwam ik op nog een vraag: Heeft het telefoongebruik van ouders invloed op de ontwikkeling van de gewetensfucntie/inlevingsvermogen van kinderen? Deze vraag heb ik verder niet onderzocht omdat hier toch niet mijn fascinatie lag.

Ook was ik benieuwd na mijn eigen onderzoek, wat voor beeld anderen hebben van psychopaten. Ik vroeg mij voornamelijk af of het beeld van psychopaten realistisch wat wij te zien krijgen in films, series en de media. Dit heb ik willen onderzoeken doormiddel van een enquête. Hieruit kwam dat het beeld wat anderen hebben te vergelijken is met de werkelijkheid. Ik merk op dat ze psychopaten niet per definitie slecht vinden en dat ze ook geloven dat psychopaten in staat zijn om goede dingen te doen.

 (Klik hier voor resultaten enquête)

Om ook met een professioneel te hebben gesproken wilde ik graag een interview hebben met een psycholoog. In dit interview wilde ik dezelfde vragen stellen zoals ik dat in de enquête heb gedaan zodat ik de antwoorden kon gaan vergelijken. De antwoorden kwamen over de grote lijn overeen. De psycholoog gaf meer diepte in de antwoorden en wees mij door de vraag “zijn er meer mannelijke of vrouwelijke psychopaten?” op een boek waar hij zelf een stukje in heeft geschreven. Het antwoord wat hij gaf op de vraag “of het beeld van psychopaten realistisch wat wij te zien krijgen in films, series en de media” is dat het daar natuurlijk groter en dramatischer is gemaakt maar dat de psychopaten wel kenmerkend zijn.

[Ik vroeg de mensen die de enquête gingen invullen het eerste woord waar ze aan dachten bij een psychopaat op te schrijven. Dit kwam er uit]

Ik was nu veel meer bezig met het beeld wat wij hebben van psychopaten door films en series, wie in de werkelijkheid psychopaten zijn en wat mogelijke psychopaten kunnen zijn gebaseerd op beroepen die de meeste psychopaten hebben (van Wonderen, 2017).

[psychopaten in films en series, psychopaten in de werkelijkheid, psychopathische banen]

Tijdens de deskresearch ben ik een checklist tegen gekomen. Eentje van Harvey Cleckly en een verbeterde versie van Robert Hare. Die van Robert Hare (PCL-R) wordt ook veel benoemd in het boek wat ik heb gekregen van de geïnterviewde psycholoog. Deze checklist heb ik gebruikt in een interview met iemand die denkt dat hij psychopaat is. Tijdens de interview heb ik vragen gesteld die te maken hebben met de checklist maar niet zo zeer de checklist zelf benoemd. Aan de hand van de checklist leek hij inderdaad een psychopaat te zijn. Deze bevinding benoemde ik tijdens een tussenpresentatie en hier werd feedback op gegeven. Omdat iedereen toegang heeft tot die checklist, kan iedereen hier ook gebruik van maken. Als lezer van die checklist zal je meerdere punten herkennen bij jezelf. Op die manier lijkt het op dat iedereen een psychopaat is. Op die manier kwam ik op een idee om een test te gaan maken waarbij het niet uitmaakte hoe je de test maakte, elk resultaat zou zijn dat je een psychopaat bent. Achteraf wil ik vragen aan degene die de test heeft gemaakt, hoe hij/zij zich voelde na het krijgen van die diagnose. Maar dit was niet de kant die ik op wilde gaan, diagnoses stellen en labels geven. Ikzelf heb ook geen label en vind het daarom geen interessant onderwerp.

Ik ben daarom weer terug gegaan naar psychopaten in films en series want daar begon het allemaal. Ik ben terug gegaan naar de series die ik keek en heb de pilot nogmaals bekeken om voor mijzelf te achterhalen waarom ik door die aflevering koos om verder te kijken. Ik heb punten opgeschreven waarom de psychopaat in kwestie voor mij leuk is om te bekijken.

Wat er voor zorgde dat ik wilde blijven kijken is het narratief. Het verhaal van en rondom de psychopaat maakt het natuurlijk ook interessant. Het verhaal van de psychopaat zorgt er ook weer voor dat we als kijkers empathie krijgen. Hoe schrijf een een narratief om er voor te zorgen dat de lezer/kijker empathie krijgt. Wat mij opviel bij de pilot afleveringen en films die ik tot nu had bekeken, ze gingen voornamelijk over mannen. Maar er zijn toch ook vrouwen met psychopathie? Daarom heb ik onderzoek gedaan naar de vrouwelijke psychopaat en hoe anders zijn zij ten opzichte van mannelijke psychopaten.

In mijn onderzoek naar vrouwelijke psychopaten (Deskresearch vrouwelijke psychopatenkwam ik erachter dat er niet veel vrouwelijke psychopaten bekend zijn omdat het meer bij mannen voorkomt. Er wordt wel aangegeven dat het mogelijk is dat er meer gevallen zijn dan bekend is en dit heeft te maken met dat de instrumenten die zijn gebruikt om hier onderzoek naar te doen gebaseerd zijn op mannen. Daarnaast zijn de motieven van vrouwen anders van aard en uiten ze dit ook op een andere manier. Omdat er meer mannelijke gevallen bekend zijn, gaan daarom ook meer series en films over hen?

Om ook weer terug te komen op de eerste vraag die ik stelde: Hoe kan je als schrijver/regisseur er voor zorgen dat de lezer/kijker empathie krijgt voor de psychopaat? Wil ik graag een verhaal schrijven over een vrouwelijke psychopaat omdat er meer verhalen mogen zijn over deze vrouwen. Ik wil daarin de typische kenmerken van een vrouwelijke psychopaat goed uitlichten zodat het overeen kan komen met de werkelijkheid.

Dit verhaal moet de bedoeling krijgen om verfilmd te worden en daarom ga ik hiervoor trailer/teaser maken. Hiervoor zal ik een script moeten schrijven. De reden waarom ik hiervoor gekozen heb is omdat ik mijn schrijfvaardigheid wil verbeteren en ik vind het ook leuk om te doen. In het begin van de periode heb ik poëzie schrijven ook als voorbeeld gegeven waar mijn interesses liggen en op deze manier kom ik toch een beetje terug op het schrijven over een onderwerp waar ook mijn fascinatie ligt.

Ik heb nog nooit een script geschreven en zal hier dus ook onderzoek naar moeten doen. Ik ben naar een schrijfcursus geweest waar ik nog niet veel uit op kon maken omdat ik nog niet echt materiaal had. Volgende week dinsdag ga ik weer naar een schrijfcursus en dan heb ik wel materiaal. Ook doe ik via het internet onderzoek naar script schrijven en heb ik een professional gesproken die scripts heeft geschreven voor onder andere korte films.

Ik wil mijn verhaal gaan presenteren in een pitch. De pitch wil ik zo gaan opbouwen dat de personage duidelijk wordt door middel van een persona. De persona vergelijk ik met eigenschappen van een psychopathische vrouw om zo de verbanden duidelijk weer te geven. De pitch wil ik professioneel er uit laten zien zodat ik het kan presenteren voor een media bedrijf zoals bijvoorbeeld Netflix.

Bronvermelding

Christy de Putter
1733863
Maartje Wegdam en Dennis Brinkhuis
STUD-08

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *