.RAW

Premisse

In de fotoserie .RAW onderzoek ik hoe ik het buitengewone van het “gewone” lichaam kan visualiseren door middel van fotografie.

Synopsis
Vanaf mijn pubertijd ben ik al gefascineerd door schoonheidsidealen en de veranderlijkheid daarvan. Het ene moment wordt iemand wel als “mooi” beschouwd en een tijd later is dat helemaal niet meer het geval. Ik vind het jammer dat veel mensen zich niet kunnen vinden in de term “mooi” en zich daardoor niet uniek voelen.

Ik heb daarom besloten om seminar te gebruiken om mijn eigen visie van schoonheid te vertalen in fotografie. Ik vind de structuren en vormen van het lichaam juist mooi op foto’s en daarom heb ik een fotografie stijl ontwikkeld die past bij de unieke schoonheid van het lichaam. Zo zijn er multi-interpreteerbare beelden ontstaan.

Context, Scope en Definitie

“Alles heeft z’n schoonheid alleen ziet niet iedereen dat altijd.” (Confucius, 555-479 v.Chr)

De documentaire “Beperkt houdbaar” van Sunny Bergman (2007) was een eye-opener voor mij. Bergman analyseert daarin de gekte van schoonheidsidealen en plastische chirurgie. Daardoor realiseerde ik mij dat schoonheidsidealen veel leed met zich mee kunnen brengen. Toen ik aan seminar begon, wilde ik een fotoserie maken die een weerwoord gaf op de vertoning van “het perfecte lichaam” in de media. Ik was het namelijk niet eens met de hoeveelheid bodyshaming en fotobewerking die mensen ondergaan. Bij zowel jongens als meisjes kan het gebruik van sociale netwerksites zorgen voor een toename in lichaamsontevredenheid (Pardoen & de Vries, 2014). Daarom heb ik ook vooral jonge mensen gefotografeerd.

Door de perfecte lichamen uit de media als rolmodel te zien, hebben vooral jonge vrouwen het gevoel dat ze niet kunnen voldoen aan de gemanipuleerde beelden, stelde Liesbeth Woerman in 2012. Niet alleen vrouwen voelen zich minder goed over zichzelf door andere “perfecte” en geretoucheerde lichamen in de media. Uit een onderzoek uit 2004 stelde Agliata & Tantleff-Dunn dat mannen die uiterlijk gerelateerde advertenties bekeken, hogere niveaus van lichaamsontevredenheid en depressie scoorden dan mannen die naar andere soorten advertenties keken.

Ik voel mij daarom als ontwerper verantwoordelijk voor de beelden die ik creëer voor de media. Ik wilde daarom rauwe en pure lichamen fotograferen. Echter merkte ik dat ik de vergelijking met het lichaam en de natuur, ook een erg sterk concept vond. Ik wilde namelijk niet weer de zoveelste fotograaf zijn die body positivity portretfoto’s maakte. Ik wilde een stijl ontdekken die past bij de uniekheid van het lichaam. Daarom is mijn hoofdvraag veranderd naar “Hoe kan het buitengewone van het “gewone” lichaam gevisualiseerd worden door middel van fotografie?”. Onder het “gewone” lichaam versta ik het lichaam in natuurlijke staat, zonder cosmetica en/of cosmetische ingrepen.
“Make your own mold for what beauty is” vertelde model Winnie Harlow in 2014 tijdens haar Ted talk. In plaats van mij bezig te houden met schoonheidsidealen uit de media, heb ik mijn eigen beeld van schoonheid gevisualiseerd.

Methode en Aanpak

Door middel van verschillende soorten onderzoek, heb ik best practices opgesteld. Ik heb field research gedaan omdat ik actief op zoek wilde gaan naar inspiratie uit verschillende omgevingen. Ik heb masterclasses gevolgd over mode, beauty en diversiteit bij het MAFB fashion fest. Ik heb de masterclasses verwerkt in mijn foto’s door niet te kiezen voor één soort type model, maar ook daarin de diversiteit op te zoeken.

Tevens ben ik naar de Museum de Fundatie gegaan om inspiratie te halen voor expositievormen voor mijn foto’s. Ik ben naar de tentoonstelling Congo Tales van fotograaf Pieter Henket gegaan. De portretten waren groot, innemend en karakteristiek. De focus lag op de foto’s en dat wil ik ook tijdens de expositie.

Foto die ik heb genomen van “Ground Squirrel” van Pieter Henket tijdens de tentoonstelling Congo Tales.



Door desk research kreeg ik ook inspiratie voor mijn onderzoek.­

Ook heb ik een expert review gehad met fotograaf Jorijn Smulders. Ze gaf mij de tip om 2 series van 3 foto’s te maken, zodat je geen overkill van één soort stijl krijgt. Ze gaf mij ook feedback over mijn eerste titel “Body.RAW”. Om de kijker niet gelijk te beïnvloeden, heb ik gekozen om de titel te veranderen naar “.RAW”. Het is meer open en kan geïnterpreteerd worden als de rauw- en puurheid van de beelden, maar ook als het bestandstype van de foto’s.

Uitvoering en Experimenten

Volgens docenten Leanne en Wietske zat ik in het begin vast in twee verhaallijnen die ik wilde vertellen in mijn foto’s. De ene verhaallijn het landschap van het lichaam. Het andere verhaallijn draait om het vaststaande idee van schoonheid in de media. Ik was op zoek naar de balans tussen die twee. Van medestudenten kreeg ik te horen dat er in de foto’s een universeel stuk lichaam ontstond.

Bij deze foto’s heb ik gebruik gemaakt van één lichtbron en strijklicht, waardoor er meer structuur op de huid ontstaat. Ik heb voor kleuren foto’s gekozen omdat dan de huid meer unieke combinaties kan geven in een foto.
Ik heb voornamelijk een 24-85 mm lens gebruikt om foto’s te maken. Ik heb gespeeld met verschillende soorten scherptediepte en sluitertijden. Een kortere sluitertijd is beter omdat je meer scherpe details kan vastleggen bij beweging.

Vervolgens kwam ik er achter dat mijn project minder ging over schoonheidsidealen uit de media, maar meer over de gelijkenis van de natuur en het lichaam. Ik wilde de lichaamsdelen zo veel mogelijk op natuur laten lijken. Fotograaf Tim Tijssen gaf mij daarom de feedbackom meer close-ups te maken.

Ik kreeg als feedback van Leanne dat ik voor inspiratie natuur- en landschapsfoto’s moest maken. Wietske gaf mij als tip om verschillende foto’s te layeren.

Ik ben in de natuur op zoek gegaan naar gelijkenissen met de eerdere foto’s die ik heb gemaakt.

Ik kreeg goede feedback bij de mini schouw, want medestudenten zagen de gelijkenissen en vonden het een sterk beeld. Ik vond het niet fijn vond om de natuurfoto’s naast de lichaam foto’s te zetten omdat je mensen stuurt om gelijkenissen te zoeken met één beeld. Ik vind het juist interessant als mijn beelden universeel en multi-interpreteerbaar zijn. Ook past de heftige fotobewerking niet bij mijn visie van “rauwe en echte” lichamen laten zien.

Mijn eigen visie van schoonheid rondom het menselijk lichaam staat in mijn uiteindelijke werk centraal. Ik vind dat elk lichaam uniek is en heb dit door middel van framing, abstract gefotografeerd. Ik heb zo veel mogelijk menselijke structuren en vormen gefotografeerd, omdat ik dat zelf prachtig vind. Er ontstaat hierdoor een landschap van het lichaam. Ik wil mijn foto’s op aluminium printen omdat het materiaal sterk is en goede contrasten geeft.

Dit is tot nu toe mijn selectie en compositie voor de fotoserie. De kijklijnen wijzen na elkaar zodat er één geheel ontstaat. Ik heb de silhouet foto’s afgewisseld met beeldvullende varianten.

Evaluatie en conclusie

Ik heb voor seminar mijn eigen fotografie stijl ontwikkeld die mijn eigen visie op schoonheid verteld. Ik verwacht dat kijkers geïntrigeerd worden door mijn foto’s omdat het niet direct duidelijk is waar je naar kijkt. Ik hoop dat mensen ook nadenken over hoe zij hun eigen lichaam zien.

Mijn grootste valkuil van mijn vorige seminar was, dat ik geen goede scope had en dat ik te lang in desk research bleef hangen. Daarom ik wilde ik vanaf week 1 al foto’s maken zodat ik over die blokkade heen kon stappen. Ook heb ik mijn onderwerp vanaf het begin duidelijk geprobeerd af te bakenen, waardoor ik gerichter onderzoek kon doen. Ik vroeg soms zo veel feedback aan mensen, waardoor ik mijn eigen visie soms vergat. Mijn feedback-buddy Bo Derks kon mij dan goed scherp houden en herinnerde dan mij eraan dat ik degene ben die achter de foto’s moet staan.

In deze tabel heb ik de belangrijkste punten van mijn ingevulde johari vensters en het S.M.A.R.T. actiepunt verwerkt.

De Toekomst

Mijn aanbeveling voor verder onderzoek zou zijn om te kijken naar andermans visie van schoonheid. Het zou mooi zijn als je schoonheid door verschillende perspectieven zou kunnen zien. Ik denk dat de vervreemding en verandering van schoonheidsidealen door zal gaan, maar ik hoop dat mensen zich ook realiseren dat zij zelf al uniek genoeg zijn.

Emma Tijssen, studentnummer: 1700258

Bronnen

Agliata, D., & Tantleff-Dunn , S. (2004). The Impact of Media Exposure on Male Body Image. Journal of Social and Clinical Psychology, 3(1), 7–22. Geraadpleegd van https://www.researchgate.net/publication/247839476_The_Impact_of_Media_Exposure_on_Males’_Body_Image

Bergman, S. (2007, 8 maart). Beperkt houdbaar [Video]. Geraadpleegd op 12 september 2019, van https://www.npostart.nl/holland-doc/08-03-2007/VPRO_1121363

Brandt, B. Nude, 1960 [Foto]. Geraadpleegd van https://www.michaelhoppengallery.com/artists/45-bill-brandt/overview/#/artworks/10236

Confucius. (2018, 5 juni). Confucius (555-479 v.Chr) – Chinese wijsgeer. Geraadpleegd op 20 oktober 2019, van https://historiek.net/confucius-555-479-vchr/1921/

Dijkstra, R. ‘Julie, Den Haag, Netherlands, February 29 1994’, Rineke Dijkstra, 1994 [Foto]. Geraadpleegd van https://www.tate.org.uk/art/artworks/dijkstra-julie-den-haag-netherlands-february-29-1994-p78097

Harlow, W. (2014). How I define beauty [Video]. Geraadpleegd van https://www.ted.com/talks/winnie_harlow_how_i_define_beauty/transcript

Henket, P. Ground Squirrel [Foto]. Geraadpleegd van https://www.museumdefundatie.nl/nl/congo-tales/

Pardoen, J., & de Vries, D. (2014, 24 november). Zelfbeeld tieners beïnvloed door sociale media – Bureau Jeugd & Media. Geraadpleegd op 23 oktober 2019, van https://www.bureaujeugdenmedia.nl/zelfbeeld-tieners-beinvloed-door-sociale-media/

Watts, C. (2012). Wood, Water & Rock cover [Foto]. Geraadpleegd van https://www.amazon.com/Cliff-Watts-Wood-Water-Rock/dp/8862082061

Woertman, L. (2013). Psychologie van het uiterlijk (1ste editie). Amsterdam, Nederland: Pearson Benelux.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *