Luister’ns

Luister’ns 

Ik heb het altijd al leuk gevonden om mensen te observeren. Dit kan misschien heel gek klinken, maar ik denk stiekem dat iedereen dit wel een beetje heeft.

Zo zit ik in cafeetjes altijd naar buiten gericht, zodat ik de voorbijgaande mensen kan bekijken. Of luister ik mee als iemand in de rij bij de supermarkt iets te vertellen heeft aan haar buurman.

Al met al zijn er dus overal wel verhalen te horen. Zo ook in de trein. De verhalen die ik hoorde tijdens het treinreizen heb ik gebundeld in een boek. Het idee om een boek te schrijven is al wel vaker in me opgekomen, en dan voornamelijk over dit onderwerp. Deze seminar gaf me eindelijk de motivatie om het te doen.

Ik ben dit project gestart met een aantal vragen:

Hoe schrijf ik een boek?

Mag het überhaupt wel wat ik van plan ben?

Hoe ga ik deze gesprekken observeren?

Hoe illustreer ik een boek?

Maar al snel kwamen hier ook bij:

Hoe vind ik een eenheid in m’n illustraties?

Hoe zit een boek in elkaar (papier/reading experience e.d.)

Hoe maak ik zelf een boek (het binden)

Ik had verwacht dat ik dit blok zou eindigen met een origineel zelfgeschreven boek. Ik dacht dat ik het naar een drukkerij zal sturen. Echter is het boekbinden er ook bij komen kijken. Na de dit blok durf ik te zeggen dat ik verstand heb van elke stap die je moet zetten tot het komen van een gebonden A5 boek. Ik ben zeker nog geen expert, maar ik weet al vele malen meer dan een aantal weken geleden.

Voor dit boekje neem ik onder andere Herman Finkers als voorbeeld.
In zijn boeken durft hij witruimte te gebruiken waardoor het verhaal soms juist veel duidelijker wordt. Ook staat er soms een kleine illustratie bij waardoor de situatie in één klap helder is, zonder dat hij daar een hele alinea over hoeft te schrijven. Ook zal ik bij stripverhalen kijken op welke manier gesprekken worden weergeven. Ik zal ook inspiratie halen uit een poëziebundel van een Belgische schrijfter genaamd Leen Hoogmartens. Haar ga ik ook meerdere keren om feedback vragen gedurende dit blok.

Dit onderzoek is relevant voor iedereen die zich afvraagt hoe je een boek maakt. Zowel de inhoud als het boek zelf. Maar, oordeel niet te snel. Dit project heeft mij erg enthousiast gemaakt over het boekbinden, dus misschien motiveert dit jou ook wel.

Uitvoering

Aan het begin van dit blok wist ik niet precies waar ik moest beginnen. Ik ben maar gewoon in de trein gaan zitten en heb gekeken wat de slimste manier was om aan mijn verhalen te komen. Zo kwam ik er achter dat het slim was om elk station te switchen van coupé. Toen bedacht ik me ineens dat dit misschien wel helemaal niet mag, kijkend naar de wetgeving rond privacy. Máár, na contact gehad te hebben met Het Juridisch Loket en Clinic (Juridische helpdesk voor media) wist ik wat ik wél en niet mocht doen. Zo ben ik vervolgens een paar weken gaan treinreizen. Deze gesprekken schreef ik mee terwijl ik ze hoorde. Ook heb ik hiervoor het boek ”99 ways to tell a story” van Matt Madden gelezen.

Hier een greep uit een paar bladzijdes van mijn dummy en kladversies van het boekje:

De eerste paar gesprekken heb ik vervolgens getest bij tien mensen. Ik kreeg van Derk te horen dat een boek totaal niet goed overkomt op een beeldscherm, dus heb ik deze uitgeprint zodat het leek alsof het al een aardig vol boekje was. Echter waren dit vooral blanco vellen. Hierin testte ik de afbeeldingen en manier van gesprekken weergeven.

De voornaamste feedback hieruit was dat het verhaal op zichzelf niet duidelijk genoeg was, en dat het een toelichting of beeld nodig had. Door deze feedback ben ik foto’s gaan maken in de trein van onder andere de lampen en de stoelen.

Hier kwam vervolgens deze illustratie uit:

Het eindwerk

Nadat ik genoeg bruikbare content had voor in het boek ben ik élk gesprek dat het boek ging halen gaan illustreren. Ik kreeg als feedback dat de illustraties geen samenhang haddene. Hiervoor heb ik het boek ‘’tekst and image’’ van John A Bateman gelezen. Het boek is naar mijn mening geen aanrader, want er wordt vooral heel academisch verteld wat je eigenlijk al wist. Toch heb ik er wel wat aan gehad. Zo kwam ik er bijvoorbeeld achter dat de persoon die je afbeeld niet zo veel uitmaakt, maar dat mensen vooral naar het gezicht kijken. Ook heb ik uit ‘’But is it art?/an introduction to art theory’’ van Cynthia Freeland mijn kleurenpaletten en het ‘’recyclen’’ van afbeeldingen gehaald (in de zin dat alles wat je maakt, ook iets anders kan zijn). Zo veranderd één getekende arm in een tweede arm én een been.

Na de tekst in combinatie met afbeeldingen opnieuw te testen, kreeg ik erg enthousiaste reacties. Ook tijdens het eerste intervisiegesprek.

Vervolgens heb ik álle boekdrukkerijen en uitgeverijen in Utrecht en omstreken gemaild met de vraag of ze er voor open stonden om feedback te geven op het toen huidige concept. Een enkeling had hier helaas maar op gereageerd, dus moest ik iets anders bedenken. Hierdoor heb ik de NS gemaild met de uitleg wat ik aan het doen was, en of ik misschien een keer langs kon komen om wat materiaal te lenen.

Op het hoofdkantoor van de NS kwam ik aan de praat met Anne. Anne is het hoofd van ludieke acties en PR voor de NS. Samen met haar collega was ze erg enthousiast over mijn concept. Er werd zelfs gesproken over dat dit een mogelijkheid had om als column te dienen in de Metrokrant. Dit motiveerde me enorm. Ik zal mijn boek ook presenteren bij de NS nadat de seminar is afgelopen, en de kans bestaat dat ze komt kijken bij de expositie. Ook werd ik geïnspireerd door het hoofdkantoor zelf. Ze hebben vergaderruimtes in de ‘omhulsels’ van treinen! Hieronder wat foto’s daarvan:

Tijdens het maken van de inhoud en het design heb ik me deels gehouden aan dezelfde layout als het boek ”99 ways to tell a story” van Matt Madden.  Hier stond het onderwerp links en de tekst rechts. Hierna moest ik gaan nadenken over het boek zelf. Dit had me tot dit punt nog nooit geboeid (of ik had er in ieder geval nog nooit over nagedacht hoe een boek in elkaar zat). Dit veranderde nadat ik zag wat een drukker allemaal vraagt wanneer je een boek wilt laten drukken. Zo valt een kookboek bijvoorbeeld anders open dan een leesboek.

SILK MC?
150 grams?
Welke kleur schutblad?
Rekening gehouden met de rugdikte van je boek?
Etc. Etc…

Hierdoor ben ik samen met Floris Ganpat gaan experimenteren met boekmaken. Nadat Ramon Goedvree ons de basis had uitgelegd en ik een lofi prototype had gemaakt (houdend aan de boeken ”Little book of bookmaking” van Charlotte Rivers en ”Art in book” van Sendpoints). Zijn we samen met Dick Swart een echt boek gaan binden.

Nadat ik een aardig vocabulaire had opgebouwd en ik wist waar ik over praatte zonder me te hoeven te schamen bij een boekdrukker, is het boek naar de drukker gegaan met de juiste marges en juiste instructies. Hier wordt hij ook professioneel ingebonden.

Omvang: 80 pagina’s
Type: Hardcover
Formaat: A5 Staand
Druk binnenwerk: Dubbelzijdig full color (4/4) op 80 pagina’s
Papier binnenwerk: 150 grams silk mc
Druk omslag: Enkelzijdig full color (4/0)
Afwerking omslag: Enkelzijdig matlaminaat
Leeslint: Geen leeslint
Schutbladen: Witte schutbladen
Materiaal omslag: Papier

De toekomst van het boekje

Deze seminar heeft me erg enthousiast gemaakt over het maken van een boek. Niet alleen de inhoud, maar ook het boek zelf. Indien de NS interesse heeft in dit concept zal ik deze zeker af maken. Ik vind nu nog dat dit boek te weinig bladzijden heeft, maar met een paar maanden de tijd kan ik er een geheel afgemaakt product van maken. Zoniet, dan ga ik alsnog zeker zelf eens een boek maken. Als anderen ook zo iets zouden willen doen zou ik ze adviseren om eerst even Indisign door te hebben en dan te werken met masterpages, dat scheelt erg veel werk. Ook zou ik je willen meegeven dat zodra de inhoud van het boek af is, je pas op de helft bent. Én, lees 99 ways to tell a story. Ook als je geen boek gaat schrijven is het alsnog een heel inspirerend boek.

Mocht je dit boek nou willen lezen (snap ik natuurlijk helemaal ha ha), kom langs op de expo of stuur even een mailtje naar tim.vanzanten@student.hu.nl .

Bronnen

Flow Graphics. (2017, 24 november). Color Theory for Noobs | Beginner Guide [Video]. Geraadpleegd op 3 december 2018, van https://www.youtube.com/watch?v=AvgCkHrcj90

Freeland, C. But is it art? (2001). Oxford: Oxford University Press.

Finkers. H. (1997). Het meisje met de eierstokjes. Amersfoort: Novella.

Gigantic. (2017, 26 september). How to create GRAIN and NOISE TEXTURE, Adobe Illustrator Tutorial [Video]. Geraadpleegd op 4 december 2018, van https://www.youtube.com/watch?v=xwNInJssbPU

Hoogmartens, L. (2015). Gij zijt zelf lelijk gekaft

Lupton, E. Lupton, J. (2009). Design your life. Lupton, E.  

Madden, M. (2005).  99 ways to tell a story: Exercises in Style. Vintage Publishing

Rivers, C. (2014). Little book of bookmaking. Potter Craft.

Sendpoints. (2013). Art in book vol.2. Sendpoints.

The Futur. (2016, 7 juli). Graphic Design Tutorial: Typography Design & Art Direction [Video]. Geraadpleegd op 28 november 2018, van https://www.youtube.com/watch?v=DLeSPCTA9Wg

Van Leeuwen, J. (2008). Een halve hond heel denken. Querido Kinderboek.

(English) Summary

I always thought it was fun to observate people. So, this seminar I wrote a book called ”Luister’ns” (translated to Listen’up). It’s a book filled with people’s conversations in the train. I had to sit in the train a lot for this to come about but I managed to get 80 pages filled! Almost every page is also illustrated to match the subject. I did a lot of research for how to match art styles, the relation between text and illustration, etc. After I finished the content and the cover I also made the actual book myself, to see what bookmaking is all about.

Ik heb het altijd al leuk gevinden om mensen te observeren. Dus, deze seminar heb ik een boek geschreven genaamde ”Luister’ns”. Het boek is gevuld met gesprekken die mensen hebben in de trein. Ik heb heel veel moeten treinreizen om dit boek te kunnen vullen met genoeg pagina’s, maar het is gelukt! Bij bijna elke pagina is het onderwerp geïllustreerd. Ik heb onderzoek gedaan om de plaatjes bij elkaar te laten passen en de illustratie goed bij de tekst aan te laten sluiten. Nadat de inhoud en de voorkant af waren heb ik het boek ook zelf gemaakt, om te zien wat er allemaal bij komt kijken.

Johari venster

Ik wil graag DUO bedanken voor mijn studentenreisproduct.

Ook wil ik de NS bedanken voor deze mooie pet en vlag (en hun enthousiastme).

Een gedachte over “Luister’ns

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *